Jan Paweł II
«BENE OMNIA». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU FILIPOWI SMALDONE, ZAŁOŻYCIELOWI SIÓSTR SALEZJANEK NAJŚWIĘTSZYCH SERC
Rzym, 12 maja 1996 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Dobrze wszystko uczynił. Nawet głuchym przywraca słuch, a niemym mowę!” (Mk 7, 37). Te słowa, które stanowią syntezę zbawczego działania Pana Jezusa wobec wszystkich cierpiących, a w sposób szczególny odnoszą się do osób pozbawionych słuchu lub mowy, słusznie można odnieść do tych wszystkich, którzy – podobnie jak Sługa Boży Filip Smaldone – poświęcają się w Kościele ewangelizacji oraz ludzkiemu i społecznemu wyzwoleniu takich osób.
Filip Smaldone urodził się w Neapolu 27 lipca 1848 roku. Już w czasie przygotowań do kapłaństwa okazywał szczególną wrażliwość i miłosierdzie wobec głuchoniemych, którym starał się poświęcać wszelkie siły, zapewniając im opiekę i wychowanie. Dzieło to po przyjęciu święceń kapłańskich kontynuował z jeszcze większym oddaniem. Ożywiony szczerym zapałem i gorliwością apostolską, z wielkim poświęceniem odwiedzał chorych i prowadził katechezę dzieci w tym samym Oratorium Wieczornym, do którego sam uczęszczał jako chłopiec. Gdy latem 1884 roku Neapol nawiedziła epidemia cholery, Filip bez oszczędzania własnych sił z taką odwagą opiekował się chorymi, że sam zapadł na tę chorobę. Został jednak cudownie uzdrowiony za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny z Pompei, której całkowicie się zawierzył. Pracując wśród głuchoniemych, zrozumiał, jak pilnie potrzebna jest stała i odpowiednio zorganizowana instytucja służąca ich skutecznemu wychowaniu. Przez kilka lat wytrwale modlił się do Boga i opracowywał plan realizacji tego zamierzenia. Wiosną 1885 roku udał się do Lecce, aby założyć zakład dla głuchoniemych chłopców. Tam zgromadził kilka pobożnych kobiet, których był kierownikiem duchowym i zachęcił je do utworzenia pierwszej wspólnoty zakonnej nowego zgromadzenia, które nazwał Zgromadzeniem Sióstr Salezjanek Najświętszych Serc. Zgromadzenie to zostało kanonicznie zatwierdzone przez miejscowego ordynariusza, Sługę Bożego Salvatore Luigi Zolę, w styczniu 1895 roku. Przez czterdzieści lat Sługa Boży, z ojcowską troską poświęcając się opiece i wychowaniu ogromnej liczby głuchoniemych, nie zapominając także o niewidomych, zakładał nowe domy zakonne i zakłady wychowawcze w różnych miastach południowych Włoch. Przez długie lata pobytu w Lecce gorliwie szerzył kult Eucharystii. W tym celu założył Stowarzyszenie Kapłanów Adoratorów oraz Stowarzyszenie Kobiet Eucharystycznych. Wśród alumnów, kapłanów i różnych wspólnot zakonnych cieszył się wielkim uznaniem jako spowiednik. Jako przewodniczący Stowarzyszenia Misjonarzy św. Franciszka Ksawerego dla misji ludowych wspierał działalność ewangelizacyjną diecezji. Był również kanonikiem wzorowo pełniącym obowiązki przy katedrze w Lecce.
Po wielu miesiącach cierpień spowodowanych różnymi dolegliwościami zdrowotnymi, 4 czerwca 1923 roku, otoczony powszechną opinią świętości, oddał swoją cenną duszę Panu. Po tym jak w 1949 roku został uznany za jedynego i rzeczywistego założyciela Zgromadzenia Sióstr Salezjanek Najświętszych Serc, arcybiskup Lecce rozpoczął w 1964 roku sprawę jego beatyfikacji i kanonizacji, poprzez przeprowadzenie zwyczajnego procesu informacyjnego. My sami 11 lipca 1995 roku ogłosiliśmy, że prezbiter Filip Smaldone praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne oraz związane z nimi cnoty. Następnie Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych pomyślnie zbadała cudowne uzdrowienie dokonane w Bari w 1937 roku, przypisywane wstawiennictwu tegoż Sługi Bożego. W tej sprawie przeprowadzono prawnie wymagany proces kanoniczny przed tamtejszą kurią arcybiskupią. W naszej obecności 12 stycznia 1996 roku został ogłoszony dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 12 maja 1996 roku w Rzymie. Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką Watykańską św. Piotra, podczas uroczystej Mszy Świętej, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Carlo Marii Kard. Martiniego, arcybiskupa Mediolanu, Cosmy Francesca Ruppi, arcybiskupa Lukki, Michele Kard. Giordana, arcybiskupa Neapolu, Braulia Rodrígueza Plazy, biskupa Salamanki oraz Luigiego Belloli, biskupa Anagni-Alatri, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Alfred Ildefons Schuster, Filip Smaldone, January Maria Sarnelli, Kandyda Maria od Jezusa Cipitria y Barriola, Maria Rafaela Cimatti oraz Maria Antonia Bandrés y Elósegui nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Alfreda Ildefonsa Schustera dnia 30 sierpnia, Filipa Smaldone dnia 4 czerwca, Januarego Marii Sarnellego dnia 30 czerwca, Kandydy Marii od Jezusa Cipitria y Barriola dnia 9 sierpnia, Marii Rafaeli Cimatti dnia 23 czerwca oraz Marii Antonii Bandrés y Elósegui dnia 27 kwietnia, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Chcemy, aby to co niniejszym Listem ogłaszamy i postanawiamy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 12 maja roku Pańskiego 1996, w osiemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana