Jan Paweł II
«SANCTUS ESSE». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU JANOWI MARII BOCCARDO, ZAŁOŻYCIELOWI ZGROMADZENIA UBOGICH SIÓSTR ŚW. KAJETANA
Turyn, 24 maja 1998 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Pragnę być świętym, żyć święcie i naśladować świętych. Sam nic nie mogę, lecz wy mi pomagajcie; wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”. Wypowiadając pokornie te słowa, Czcigodny Sługa Boży Jan Maria Boccardo ukazywał program swojego życia, którym było dążenie do świętości poprzez apostolstwo całkowicie poświęcone szerzeniu miłości Chrystusa wśród ludzi oraz służbie ubogim i potrzebującym.
Czcigodny Sługa Boży Jan Maria Boccardo, umiłowany przez Boga i Kościół, urodził się 20 listopada 1848 roku w Moncalieri, w archidiecezji turyńskiej, z prawdziwie chrześcijańskich rodziców, którzy wychowali go w wierze i miłości bliźniego. W wieku szesnastu lat wstąpił do seminarium w Turynie, a po siedmiu latach przyjął święcenia kapłańskie. Przez dwa lata był wychowawcą w seminarium w Chieri, następnie ojcem duchownym w seminariach w Chieri i Turynie. Od 1882 roku pełnił posługę proboszcza w Pancalieri. Jaśniał tam chrześcijańskimi cnotami, a jako gorliwy apostoł rozwijał życie religijne i angażował świeckich, wykazując niezwykłą zdolność odczytywania znaków czasu. Jego głęboka wiara, karmiona modlitwą i rozważaniem słowa Bożego, oświecała całe jego życie. Posłuszny woli Bożej zwykł powtarzać: „Tak jest, mój Boże! Czego Ty chcesz, tego i ja pragnę”. A cóż powiedzieć o jego niestrudzonej trosce o ubogich, w których dostrzegał oblicze Chrystusa? W roku 1884, gdy Pancalieri nawiedziła epidemia cholery ze wszystkich sił starał się nieść pomoc chorym, narażając nawet własne życie. Po ustaniu epidemii, dostrzegając potrzeby mieszkańców, założył Dom Miłosierdzia oraz zgromadzenie Ubogich Sióstr św. Kajetana.
Sługa Boży potrafił łagodzić ludzkie cierpienia w duchu św. Kajetana, troszczyć się o ludzi starszych i cierpiących, wychowywać młodzież oraz rozwijać dzieła parafialne. W praktykowaniu ubóstwa, prostoty, pokory i miłości bliźniego kierował się ewangeliczną zasadą: „Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość” (Mt 6, 33). Idąc śladami Proboszcza z Ars, słowem i przykładem wskazywał swoim wiernym drogę do nieba. Obejmując parafię, powiedział do nich: „Przychodzę do was, najmilsi jako wasz ojciec, brat i przyjaciel, aby żyć tak jak wy i dzielić z wami radości i smutki życia… Przychodzę do was jako sługa wszystkich…”. Jako założyciel sam opracował konstytucje zgromadzenia, które uzyskały zatwierdzenie diecezjalne w 1905 roku, a papieskie w 1958 roku. Był gorącym czcicielem Najświętszej Maryi Panny, którą nieustannie wzywał z ufnością. Tym, którzy pytali: „Czy trudno wejść do nieba?” odpowiadał: „Bądź oddany Maryi, która jest bramą nieba, a wejdziesz do niego”. Czcigodny Sługa Boży zakończył ziemskie życie 30 grudnia 1913 roku.
Także w naszych czasach charyzmat Sługi Bożego pozostaje żywy i nadal przynosi owoce w założonym przez niego Instytucie. Ubogie Córki św. Kajetana żyją i pracują we Włoszech, Brazylii, Argentynie, Beninie i Togo. Sprawę beatyfikacyjną i kanonizacyjną rozpoczęto w Kurii Archidiecezjalnej w Turynie w 1960 roku. Po przeprowadzeniu wszystkich wymaganych prawem czynności 6 kwietnia 1998 roku ogłosiliśmy, że Sługa Boży praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane. W 1968 roku w mieście Assis, w Brazylii, miało miejsce cudowne uzdrowienie przypisywane jego wstawiennictwu. W roku 1979 w Kurii diecezjalnej w Assis przeprowadzono proces kanoniczny dotyczący tego wydarzenia. Sprawa została następnie poddana zwyczajowemu badaniu lekarzy i teologów, które zakończyło się wynikiem pozytywnym. W konsekwencji 2 maja 1998 roku ogłoszono Dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby uroczystość beatyfikacji odbyła się w Turynie podczas Naszej podróży apostolskiej.
Dzisiaj więc na placu Vittorio Veneto w Turynie, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Livio Maritana, biskupa Acqui, Giovanniego kardynała Saldarini, arcybiskupa Turynu, oraz Fernando Charriera, biskupa Alessandrii, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Teresie Bracco, Janowi Marii Boccardowi i Teresie Grillo Michel przysługiwał tytuł błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo: Teresy Bracco dnia 30 sierpnia, Jana Marii Boccarda dnia 20 listopada oraz Teresy Grillo Michel dnia 26 stycznia. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Po wypowiedzeniu tych słów, wraz ze wszystkimi obecnymi oddaliśmy cześć nowemu Błogosławionemu i jako pierwsi zwróciliśmy się do niego z modlitwą, prosząc o jego wstawiennictwo za cały Kościół.
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało ustanowione niniejszym Listem, zachowało teraz i w przyszłości swoją moc i ważność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Turynie dnia 24 maja 1998 roku, w dwudziestym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana