Jan Paweł II
«OMNIS QUI». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII RESTYTUCIE KAFCE
Wiedeń, 21 czerwca 1998 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Do każdego więc, który przyzna się do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie” (Mt 10, 32).
Dzieje Kościoła od dwóch tysięcy lat ukazują niezliczonych mężczyzn i kobiety, którzy prowadzeni miłością i szczególną mocą ducha potrafili odnaleźć Chrystusa Pana, a dla Niego byli gotowi z pogodą serca oddać nawet własne życie. Do tej rzeszy świadków, „którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili” (Ap 7, 14), należy heroiczna córka św. Franciszka z Asyżu, Maria Restytuta Kafka, będąca dla Kościoła naszych czasów jaśniejącym przykładem męstwa.
Służebnica Boża urodziła się 1 maja 1894 roku jako szóste z siedmiorga dzieci ubogich rodziców, Antona Kafki i Marii Stehlik, w Hussowitz (Husovice), miejscowości stanowiącej dziś dzielnicę Brna na Morawach. Gdy miała około piętnastu lat, „z miłości do Boga i ludzi” powzięła zamiar wstąpienia do wspólnoty zakonnej. Po przezwyciężeniu początkowego sprzeciwu rodziców została w roku 1914 przyjęta w Wiedniu do Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Chrześcijańskiej Miłości, przyjmując później imię zakonne siostry Marii Restytuty. Powierzono jej przede wszystkim opiekę nad chorymi w szpitalach w Neunkirchen i Lainz. W roku 1919 została przeniesiona do szpitala w Mödling, gdzie pełniła obowiązki przełożonej pielęgniarek na oddziale chirurgicznym. Zdobyła tam uznanie lekarzy dzięki swoim umiejętnościom zawodowym, a chorych dzięki niestrudzonej trosce i pełnej oddania miłości. W okresie rządów narodowego socjalizmu również w tym szpitalu zaczęły pojawiać się działania wymierzone przeciw Kościołowi katolickiemu i jego instytucjom. Siostra Maria Restytuta, umocniona niezłomnym duchem wiary, nigdy nie godziła się na niesprawiedliwe ograniczenia narzucane przez władze państwowe, zwłaszcza te, które godziły w prawa ubogich i w duchową opiekę nad chorymi. Pamiętając o słowach Jezusa (por. Mt 10, 32), odważnie i nieustraszenie wyznawała wiarę, narażając się na niebezpieczeństwo. Wbrew zakazom władz własnoręcznie umieściła w nowo wybudowanych pomieszczeniach szpitalnych wizerunek Chrystusa Ukrzyżowanego. Niesłusznie oskarżona, została 18 lutego 1942 roku aresztowana przez tajną policję państwową – Gestapo. Uwięziona, musiała przez trzynaście miesięcy przechodzić swoją wyczerpującą „drogę krzyżową”, po czym została skazana na śmierć za zdradę stanu. Przygotowała się pobożnie do złożenia najwyższego świadectwa miłości przez przelanie krwi. Głośno odnowiła swoją profesję zakonną, modliła się o nawrócenie nieprzyjaciół Chrystusa i z serca przebaczyła swoim prześladowcom. Umocniona Eucharystią, powtarzając słowa: „Żyłam dla Chrystusa i dla Chrystusa pragnę umrzeć”, z niezłomnym duchem poszła na śmierć. Dnia 30 marca 1943 roku została zgilotynowana, zdobywając palmę męczeństwa. Ta mężna i roztropna dziewica poszła za Barankiem ofiarowanym w ofierze (por. Ap 14, 4). Uznana za męczennicę za wiarę, dlatego podjęto jej proces beatyfikacyjny w 1988 roku w Kurii Archidiecezjalnej w Wiedniu. Dnia 6 kwietnia 1998 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret o jej męczeństwie. Postanowiliśmy więc, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 21 czerwca tego samego roku podczas Naszej podróży pasterskiej do Austrii.
Dzisiaj więc w Wiedniu, w obecności licznych Braci Biskupów, kapłanów oraz bardzo wielu wiernych, podczas uroczystej Mszy Świętej ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszego Brata Christopha kardynała Schönborna, arcybiskupa Wiednia, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Restytucie Kafka oraz Czcigodnym Sługom Bożym Jakubowi Kernowi i Antoniemu Marii Schwartzowi przysługiwał tytuł błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku: Marii Restytuty Kafka dnia 29 października, Jakuba Kerna dnia 20 października oraz Antoniego Marii Schwartza dnia 17 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy, aby to co postanowiliśmy niniejszym Listem, zachowało swoją moc teraz i na zawsze, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Wiedniu, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 21 czerwca 1998 roku, w dwudziestym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana