Jan Paweł II
«RECONCILIAMINI DEO». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUGOM BOŻYM KAMENOWI WICZEWOWI, PAWŁOWI DŻIDŻOWOWI I JOZAFATOWI SZISZKOWOWI
Płowdiw, 26 maja 2002 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — Tajemnica Trójcy Przenajświętszej objawia nam miłość Boga, który miłuje wszystkich ludzi. To właśnie wiara w Boga Ojca i Syna, i Ducha Świętego oraz miłość do Chrystusa, Syna Bożego, który stał się człowiekiem, sprawiły, że ojcowie Kamen Wiczew, Paweł Dżidżow i Jozafat Sziszkow, kapłani i zakonnicy Zgromadzenia Augustianów od Wniebowzięcia, nie zawahali się oddać własnego życia, ponosząc męczeńską śmierć podczas rządów komunistycznych, podobnie jak wielu innych członków Kościoła prawosławnego. Fałszywie oskarżeni i uznani za szpiegów, po sfingowanym procesie, poddani torturom i zniewagom, zostali 3 października 1952 roku skazani na śmierć, a 11 października tego samego roku rozstrzelani w głównym więzieniu w Sofii razem z biskupem nikopolskim Wincentym Eugeniuszem Bossiłkowem, ogłoszonym błogosławionym 15 marca 1998 roku.
1. Kamen Wiczew urodził się 23 maja 1893 roku w miejscowości Srem w Bułgarii, w rodzinie prawosławnej, z której dwóch z sześciu synów zostało kapłanami. Dnia 8 września 1910 roku rozpoczął nowicjat w Zgromadzeniu Augustianów od Wniebowzięcia w Gempe w Belgii. Dnia 22 grudnia 1921 roku w Konstantynopolu otrzymał święcenia kapłańskie w obrządku bizantyjsko-słowiańskim. Od 1930 roku wykładał filozofię i pełnił funkcję prefekta studiów w Kolegium św. Augustyna w Filipopolis. Ceniony jako wychowawca, zyskał szacunek uczniów i współbraci. Był uczonym zakonnikiem, człowiekiem głębokiej pobożności i wierności, wybitnym wychowawcą kapłanów oraz gorliwym orędownikiem jedności Kościoła. Gdy komuniści zamknęli kolegium, został przełożonym seminarium, a następnie wikariuszem bułgarskich Augustianów od Wniebowzięcia. Sprawował opiekę duszpasterską nad pięcioma parafiami obrządku wschodniego i czterema obrządku łacińskiego. Ze względu na swój wielki wpływ na młodzież był szczególnie obserwowany przez władze komunistyczne. Dnia 4 lipca 1952 roku został aresztowany i oskarżony o udział w spisku.
2. Paweł Dżidżow urodził się 19 lipca 1919 roku w Filipopolis w Bułgarii, w katolickiej rodzinie obrządku łacińskiego. Dnia 2 października 1938 roku rozpoczął nowicjat w Zgromadzeniu Augustianów od Wniebowzięcia w Nozeroy we Francji, a 26 stycznia 1945 roku otrzymał święcenia kapłańskie w obrządku łacińskim.
Po ukończeniu studiów ekonomicznych i społecznych wykładał w Warnie, gdzie z powodu wielkiego wpływu, jaki wywierał na młodzież, był szczególnie obserwowany przez władze komunistyczne. W 1945 roku został ekonomem Kolegium św. Augustyna, seminarium oraz Wikariatu Wschodniego. Z wielką odwagą bronił dóbr Kościoła przed komunistami. Odwiedzał więźniów i pomagał ubogim. Był człowiekiem głębokiej pobożności, roztropności oraz gorliwego ducha wiary i ekumenizmu. Dnia 4 lipca 1952 roku został aresztowany razem z Kamenem Wiczewem.
3. Jozafat Sziszkow urodził się 9 lutego 1884 roku w Filipopolis, w religijnej katolickiej rodzinie obrządku łacińskiego. Jako dziewięcioletni chłopiec wstąpił do seminarium prowadzonego przez Augustianów od Wniebowzięcia w Adrianopolu. Dnia 24 kwietnia 1900 roku w Fanaraki, w Turcji, przywdział habit zakonny, a 10 lipca 1919 roku w Mechelen otrzymał święcenia kapłańskie.
Był profesorem Kolegium św. Augustyna w Płowdiwie oraz Kolegium św. Michała w Warnie, a także niższego seminarium obu obrządków pod wezwaniem Świętych Cyryla i Metodego w Jambole. Dzięki swoim wybitnym zdolnościom pedagogicznym zdobył uznanie i miłość wychowanków. Często odwiedzał go Angelo Roncalli, ówczesny Wizytator Apostolski w Bułgarii, późniejszy papież Jan XXIII. W 1949 roku Eugeniusz Bossiłkow mianował go proboszczem parafii obrządku łacińskiego w Warnie. Gorliwie pełnił posługę duszpasterską, wydając równocześnie liczne publikacje. Dawał świadectwo swojej wiary katolickiej, miłości do Kościoła oraz nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny. W grudniu 1951 roku został aresztowany.
Choć przez długi czas nie było wiadomo, czy Czcigodni Słudzy Boży rzeczywiście ponieśli śmierć, wierni byli jednak przekonani, że złożyli najwyższe świadectwo wiary jako męczennicy. Ich dawni uczniowie, wierni różnych wyznań, współbracia zakonni oraz współwięźniowie zachowali wdzięczną pamięć o ich życiu i posłudze.
Gdy w 1990 roku, po zmianie ustroju, Kościół w Bułgarii odzyskał wolność, egzarcha Sofii rozpoczął proces beatyfikacyjny Sług Bożych. Dochodzenie diecezjalne zakończono w 1995 roku, a dnia 5 lutego 1999 roku Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych uznała jego ważność prawną. Po przeprowadzeniu postępowania dotyczącego ich męczeństwa, dnia 20 lutego 2002 roku odbyła się sesja Konsultorów Teologów, która zakończyła się pomyślnym wynikiem. Następnie kardynałowie i biskupi, zgromadzeni na sesji zwyczajnej dnia 12 marca 2002 roku, uznali, że trzej Słudzy Boży ponieśli śmierć z nienawiści do wiary. Po zatwierdzeniu przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych poleciliśmy ogłosić dekret o męczeństwie, który został promulgowany dnia 23 kwietnia 2002 roku. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 26 maja tego samego roku w Płowdiwie, w uroczystość Najświętszej Trójcy, podczas Naszej podróży apostolskiej do Bułgarii.
Dzisiaj podczas uroczystej liturgii wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Christo Projkowa, biskupa tytularnego Briuli i egzarchy apostolskiego Sofii dla katolików obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w Bułgarii, Georgiego Jowczewa, biskupa sofijsko-płowdiwskiego, oraz Petka Christowa, biskupa nikopolskiego, jak również wielu innych Braci w biskupstwie i licznych wiernych, po wysłuchaniu opinii Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, Naszą władzą apostolską zezwalamy, aby Czcigodni Słudzy Boży Kamen Wiczew, Paweł Dżidżow i Jozafat Sziszkow nosili odtąd tytuł Błogosławionych, a ich święto mogło być obchodzone każdego roku dnia 13 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Płowdiw dnia 26 maja 2002 roku, w dwudziestym czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: AAS XCVI (2004), nr 2, s.88-90
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana