1981.10.29 – Rzym – Jan Paweł II, Nie lękajcie się dawać świadectwa stylowi życia, który był właściwy Franciszkowi. Pozdrowienia dla „Młodzieży franciszkańskiej” z Sycylii

 
Jan Paweł II

NIE LĘKAJCIE SIĘ DAWAĆ ŚWIADECTWA STYLOWI ŻYCIA, KTÓRY BYŁ WŁAŚCIWY FRANCISZKOWI. POZDROWIENIA DLA „MŁODZIEŻY FRANCISZKAŃSKIEJ” Z SYCYLII

Rzym, 29 października 1981 r.

 

Najdroższa Młodzieży!

Miło mi przyjąć was wszystkich, należących do „Młodzieży Franciszkańskiej” na Sycylii i serdecznie powitać was oraz Braci Mniejszych Konwentualnych, którzy wam towarzyszą w tym spotkaniu w przeddzień Zgromadzenia Krajowego w Asyżu.

Wiem, że w różnych miejscach na Sycylii, w których działacie, urzeczywistniacie ciekawą drogę wiary i formacji franciszkańskiej, czerpiąc inspirację w szczególności z duchowości bł. Maksymiliana Kolbego, w podwójną rocznicę: 40 śmierci i 10 jego wyniesienia do czci ołtarzy. Wiem, że jesteście zaangażowani w katechizacji i w różnych dziełach awansu społecznego.

Gratuluję wam szczerze nie tylko tego, że zasilacie te ideały, starając się wprowadzać je w praktykę, lecz także tego, że czyniąc to, jesteście siłą dla Kościoła i dajecie pewne gwarancje dla przyszłości świata. Wasze poświęcenie się dla braci jest znakiem, że mimo tylu cieni, na świecie jaśnieje światło, dobra woła przezwycięża gnuśność i wzmacniają się przesłanki dla nowego humanizmu, który pozwoli odnaleźć wartości miłości, przyjaźni, modlitwy i kontemplacji: wszystkie te cechy, które były znakami charakterystycznymi Biedaczyny z Asyżu i tych, którzy jak wy idą dzisiaj śladami jego urzekającej przygody, w osiem wieków od jego narodzin.

Czerpiąc inspirację z seraficznej postaci Franciszka, nie lękajcie się dawać świadectwa zawsze i wszędzie temu stylowi życia, który był właściwy Świętemu i który przez wieki pozostał charakterystyczny dla nadzwyczajnego kierunku ubóstwa ewangelicznego, pokory i anty konformizmu; i wyróżnia się także przez dostojną prostotę osobistą, przez szacunek wobec brata i przez wierną wspólnotę z Kościołem.

Od dnia, w którym Ukrzyżowany Chrystus z Kaplicy św. Damiana powiedział do młodego Franciszka: „Idź i napraw mój Kościół”[1], stał się nieustraszonym obrońcą i odnowicielem Kościoła swojego czasu. Również wy czyńcie to samo, krocząc wytyczoną przez niego drogą. W czasie pobytu w Asyżu odnówcie wasze dobre postanowienia; i raz zahartowani u źródeł inspiracji franciszkańskiej, zanieście do swoich domów, do swoich stowarzyszeń przykład dobroci i świadectwo waszej pewności chrześcijańskiej.

Niech wam zawsze towarzyszy moje specjalne Błogosławieństwo Apostolskie, którego chętnie udzielam wam i waszym drogim.

(aj)

[1] Thiomae a Celano, Vita II, n. 10


 

Copyright © Konferencja Episkopatu Polski

 

Wpisy powiązane

2005.01.20 – Rzym – Jan Paweł II, Eucharystia i rodzina. Przemówienie do Międzynarodowego Związku Rodzin Szensztackich

2004.12.13 – Rzym – Jan Paweł II, Kochajcie Niepokalaną. Przemówienie do członków Stowarzyszenia Synów i Córek Krzyża Świętego

2004.11.30 – Rzym – Jan Paweł II, Trwajcie zjednoczeni wokół Eucharystii. Przemówienie do członków Zgromadzenia Legionistów Chrystusa