Jan Paweł II
PROWADZICIE PRAWDZIWE ŻYCIE KONSEKROWANE BOGU. PRZEMÓWIENIE DO CZŁONKIŃ INSTYTUTU ŚWIECKIEGO „MAGDALENA AULINA”
Rzym, Aula Błogosławieństw, 06 grudnia 1987 r.
Z wielką radością witam was, drogie siostry z Instytutu Świeckiego „Magdalena Aulina”, który w tych dniach obchodzi XXV rocznicę uznania kanonicznego, dokonanego przez papieża Jana XXIII.
„Instytut świecki” – jak przypomina Sobór Watykański II (Perfectae Caritatis, 11) – oznacza, że prowadzicie prawdziwe życie konsekrowane Bogu poprzez praktykowanie rad ewangelicznych, a jednocześnie urzeczywistniacie wasz specyficzny apostolat w świecie świeckim, tak jak osoby, które do niego należą. W ten sposób, w formie podobnej do życia świeckich, przenikacie wartości doczesne i ziemskie duchem chrześcijańskim od wewnątrz i bezpośrednio, szerząc w świecie ewangeliczne świadectwo i ducha Chrystusa.
Nazywacie siebie „robotnicami parafialnymi” – i nazwa ta bardzo trafnie określa wasze szczególne powołanie. Oznacza ona bowiem, że wasza specyficzna misja ukierunkowana jest na wspieranie działalności różnych parafii, we współpracy – w sposób oryginalny i uzupełniający – z braćmi powołanymi do kapłaństwa służebnego. Jako kobiety konsekrowane jesteście ich współpracowniczkami w dziele Ewangelii, posłanymi – podobnie jak oni, choć w inny sposób – dla zbawienia dusz.
Wasz Instytut narodził się z inicjatywy odważnej i dalekowzrocznej kobiety, Magdaleny Auliny, która wiedziała, że dzieła Boże muszą być doświadczane w ogniu cierpienia. Przyjmując z pogodą ducha krzyż, pozwoliła, by jej prorocza intuicja w pełni się rozwinęła. Dzisiaj jej duchowe córki działają nie tylko w kilku krajach Europy, lecz także w Ameryce i w Afryce. Życzę wam, aby wasza obecność rozszerzała się coraz bardziej, bo – jak mówi Pan – „żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” (Mt 9,37).
W tym duchu, drogie siostry, zachęcam was, abyście wiernie naśladowały przykład waszej Założycielki, której przesłanie jest dziś bardziej aktualne niż kiedykolwiek. Zachęcam was – jak ona sama mówiła – abyście „czyniły Kościół”, czyli budowały Kościół w jedności i komunii ze swoimi pasterzami. Z serca wam wszystkim błogosławię, obejmując moim błogosławieństwem również waszych krewnych, współpracowników i przyjaciół.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana