Gromadząc się na modlitwie za Ojczyznę we wrześniu, miesiącu niemieckiej i sowieckiej inwazji na Polskę w 1939 r., przywołajmy pamięć kolejnego jezuity, o. Stanisława Michalskiego, który oddał życie za wierność Panu Jezusowi i gorliwość w posługiwaniu wierzącym na kresach, tj. w Wiszniewie koło Mołodeczna, obecnie na Białorusi.
Urodzony 1 maja 1912 r. w Mełpinie koło Śremu wstąpił on do Towarzystwa Jezusowego w 1928 r. w Kaliszu. Po studiach filozoficznych w Krakowie, został skierowany na teologię do Wilna, gdzie po licznych cierpieniach z powodu wojny, włącznie z kilkumiesięcznym uwięzieniem na Łukiszkach, 3 października 1944 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Objął opuszczoną parafię w Wiszniewie i prosił przełożonych o pozwolenie, aby móc w niej pozostać także w czasie powojennej repatriacji zakonników, by wierni nie byli pozbawieni opieki duszpasterskiej. „Pozostanę zawsze wiernym synem św. Ignacego Loyoli. […] Moje najgorętsze pragnienie jest trwać na posterunku, choćby nawet bardzo ciężko było. Chcę wytrwać do końca tak jak Dobry Pasterz, który daje życie za owce swoje” – pisał.
Zachowały się świadectwa opowiadające jak komuniści szydzili z gorliwego kapłana. Zgromadził je m.in. o. Wojciech Żmudziński SJ. Pisał, że komuniści np. konfiskowali mu wszelkie dobra, zimą kazali wchodzić do lodowatego jeziora, utrudniali celebrowanie Eucharystii – wyrywali ojcu kielich, nalewli do niego bimber i zmuszali do jego wypicia), itp. W końcu w samą wigilię Bożego Narodzenia 1950 r. śmiertelnie pobili go w kościele. Ogromnie cierpiący, w porze Pasterki resztkami sił udzielił płaczącym wiernym błogosławieństwa i prosił, by przy jego grobie modlili się o nowe powołania. Zmarł w samo Boże Narodzenie o godz. 11.15, gdy rzesze wiernych, także z okolicznych wiosek, przybyły na świąteczną Sumę. Miał tylko 38 lat.
Niech przykład gorliwości kapłańskiej i wierność jezuickiej profesji zakonnej męczennika umacnia nas w wierności naszym życiowym zobowiązaniom, by zawsze świadczyć o Chrystusie.
o. dr hab. Szczepan T. Praśkiewicz OCD
Nasz Dziennik, 26.08.2026, s. 9.