Miniona niedziela była dla naszej wspólnoty dniem pełnym wdzięczności, wzruszeń i radości. W sanktuarium świętowaliśmy Dzień Ojca, dziękując wszystkim ojcom za ich miłość, poświęcenie i świadectwo wiary, a także jubileusz 50-lecia kapłaństwa ks. Zdzisława Żywicy MIC. To wyjątkowe spotkanie stało się pięknym świadectwem ojcostwa – zarówno rodzinnego, jak i duchowego – które niezmiennie buduje wspólnotę i prowadzi ku Bogu.
Wydarzenie rozpoczęło się Mszą Świętą o godz. 12.00 w bazylice licheńskiej. Eucharystii przewodniczył sam Jubilat, a Słowo Boże wygłosił ks. Krzysztof Wojcieszak MIC – kapłan na stałe posługujący w licheńskim sanktuarium.
Kapłaństwo jako duchowe ojcostwo
W wygłoszonej homilii ks. Krzysztof Wojcieszak MIC zwrócił uwagę na głęboki związek pomiędzy ojcostwem a kapłaństwem. Podkreślił, że kapłan, podobnie jak ojciec, jest powołany do troski o powierzonych sobie ludzi, prowadzenia ich do Boga i towarzyszenia im na drogach życia.
„Kapłanem nie jest się dla siebie, ale dla innych. Każdy kapłan będący na służbie Chrystusa Dobrego Pasterza ma być z woli Boga przedłużeniem Jego serca i rąk, aby w ten sposób szukać zagubionych owiec” – mówił kaznodzieja.
Podkreślił również, że kapłan staje się ojcem przez głoszenie Słowa Bożego, sprawowanie sakramentów, modlitwę i codzienną troskę o wiernych.
Ojcowie przy ołtarzu
Ważnym momentem Eucharystii było procesyjne złożenie darów przez ojców reprezentujących różne pokolenia. Sadzonka drzewa symbolizowała wzrastanie w ojcostwie i zakorzenienie w Chrystusie. Książeczki, malowanki i Biblia dla dzieci – dar czasu, uwagi i obecności ojca w życiu dziecka. Różańce przypominały o znaczeniu ojcowskiej modlitwy, czego wyrazem były poruszające słowa napisane na wstążkach przyczepionych do decymek: „Tato, pomódl się za mnie”.
Domowe wyroby wyrażały codzienny trud i zaangażowanie w życie rodziny, a chleb – owoce pracy i troskę o najbliższych. Procesję zamykały chleb i wino, które podczas Eucharystii stają się Ciałem i Krwią Chrystusa.
Błogosławieństwo ojców
Szczególnie wzruszające było uroczyste błogosławieństwo z nałożeniem rąk, które otrzymali wszyscy obecni ojcowie na zakończenie Eucharystii. Kapłani modlili się o potrzebne łaski dla nich, o mądrość w wychowywaniu dzieci, siłę do podejmowania codziennych obowiązków oraz wierność chrześcijańskiemu powołaniu. Po błogosławieństwie ojcowie otrzymali pamiątkowe decymki z cytatem. Był to znak zachęcający do rodzinnej modlitwy oraz przypomnienie o wielkiej wartości ojcowskiego świadectwa wiary.
Ojcostwo – wdzięczność, modlitwa i wierność powołaniu
Szczególne słowa do ojców skierował na zakończenie Mszy Świętej kustosz sanktuarium ks. Sławomir Homoncik MIC. Zachęcił mężczyzn, aby spojrzeli na swoje dłonie, siwe włosy czy okulary – znaki codziennego trudu, odpowiedzialności i poświęcenia. Dziękując za ich wysiłek, podkreślił, że ojcostwo niesie ze sobą wielką ofiarność, która nie zawsze spotyka się z dostrzegalną wdzięcznością, jednak ostateczna nagroda czeka u Boga. Kapłan przypomniał również, aby ojcowie nie wstydzili się modlitwy i swojej miłości do Boga, a także by pamiętali o tym, jak ważna jest ich obecność w życiu dzieci. Zaapelował przy tym w prostych słowach: „Miejcie czas dla swoich dzieci”.
Na zakończenie uroczystości ks. Zdzisław Żywica MIC podzielił się refleksją płynącą z pięćdziesięciu lat kapłańskiej drogi, przywołując słowa św. Pawła Apostoł z Drugiego Listu do Tymoteusza:
„Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem”.
Jubilat podkreślił znaczenie wierności powołaniu oraz wyraził nadzieję wobec młodego pokolenia, że w jakiejś części podejmie drogę życia kapłańskiego i zakonnego.
Symboliczne zasadzenie drzewa
Po Eucharystii ks. kustosz Sławomir Homoncik MIC oraz ks. Adam Stankiewicz MIC – przełożony licheńskiej wspólnoty marianów wraz z ojcami udali się na teren sanktuarium, gdzie obok nowej dzwonnicy symbolicznie posadzono drzewo miłorzębu. Gest ten stał się wymownym symbolem korzeni wiary, która powinna być pielęgnowana i przekazywana następnym pokoleniom
Uroczystość była nie tylko świętem ojców, ale również pięknym świadectwem wdzięczności za ich trud i kształtowanie obrazu Boga Ojca w sercach ich dzieci. Ukazała również doniosłość daru kapłaństwa i wartości żywej wiary głoszonej duchowym ojcostwem.