„Uczeń i misjonarz” – tak brzmiał temat jednego ze spotkań, które znalazło się w programie tegorocznego Wakacyjnego Spotkania Misjonarek i Misjonarzy. Odbywa się ono od 23 do 26 czerwca w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie z udziałem ok. 90 misjonarek i misjonarzy pracujących na kilku kontynentach.
Wakacyjne Spotkanie Misjonarek i Misjonarzy odbywa się co roku. To braterskie spotkanie tych misjonarzy, którzy którzy w danym roku przyjeżdżają do kraju na wypoczynek. Spotkaniom w Centrum Formacji Misyjnej przy ul. Byszewskiej 1 w Warszawie towarzyszy bogaty program naukowy, duchowy i formacyjny. Jest to też zawsze okazja do rozmowy, wymiany doświadczeń, podzielenia się radościami i opowiedzenia o trudnościach.
W ramach wprowadzenia do misyjnych świadectw ks. dr Adam Wiński z UKSW mówił o tym, co znaczy być uczniem misjonarzem, nawiązując m.in. do Dokumentu z Aparecidy oraz adhortacji apostolskiej papieża Franciszka „Evangelii gaudium”. Przypomniał, że w świetle tych dokumentów bycie uczniem Jezusa i misyjne posłanie są nierozerwalne: nie mogę być uczniem nie będą jednocześnie misjonarzem; jestem misjonarzem tylko wtedy, gdy wychodzę z pozycji ucznia.
Duchowny wskazał też na znaczenie „docibilitas” – zdolności uczenia się przez całe życie, bez względu na wiek. Podkreślał, że jest to związane z postawą otwartości i zachwytu – otwartości na Boga i na stworzony świat.
Podkreślił, że bycie uczniem to chodzenie w obecności Boga a naszą misją jest odzyskanie utraconego raju, w którym mogliśmy ustawicznie w tej obecności przebywać. Mówił też o dwóch innych ogrodach – ogrodzie Getsemani i ogrodzie Zmartwychwstania. – Misjonarzem może być tylko ktoś, kto doświadczył takiego spotkania ze Zmartwychwstałym, jak Magdalena – powiedział.
W dalszej części spotkania jego uczestnicy opowiadali o byciu misjonarzem i uczniem. Misjonarka posługująca 27 lat w Argentynie podzieliła się przejmującym doświadczeniem z prowadzonego przez jej zgromadzenie domu dziecka. Podkreśliła, że codziennie można się tam uczyć miłości i czułości, okazywanej przez dzieci czasem w niespodziewanych sytuacjach.
Jeden z misjonarzy posługujący w Kamerunie a obecnie w Chinach opowiadał m.in. o tym jak oduczał się przekonania, że „prawdziwy Kościół” jest tylko w Polsce, a uczył się z kolei działania Ducha św. na misji. Przywoływał doświadczenia działania Boga w Słowie Bożym oraz poprzez Jego obecność w Najświętszym Sakramencie.
Z kolei siostra posługująca w krajach b. ZSRR a następnie na Kubie podzieliła się doświadczeniem braku chleba i opowiadała o tym, jak uczyła się, że „nie samym chlebem żyje człowiek”. Wybrzmiało też wiele innych świadectw.
Według danych Komisji Episkopatu Polski ds. Misji (z 1 października 2025) na misjach posługuje obecnie 1617 polskich misjonarzy i misjonarek, w tym 710 zakonników, 603 siostry zakonne, 266 kapłanów diecezjalnych i 38 świeckich. Przebywają oni w 99 krajach na wszystkich kontynentach.
Najwięcej misjonarzy pracuje w Afryce i na Madagaskarze – 646, w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach – 623, w Azji – 276, w Oceanii – 62, w Ameryce Północnej – 10.
W szeregach polskich misjonarzy jest obecnie 25 biskupów. W Ameryce Łacińskiej i na Karaibach – 11, w Afryce i na Madagaskarze – 6, w Azji – 2, w Oceanii – 4 i 2 w Ameryce Północnej.