Jan Paweł II
«IESUS POSTQUAM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU ALBERTOWI HURTADO CRUCHADZE
Rzym, 16 października 1994 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – Jezus, gdy przybył do Nazaretu i wszedł do synagogi, powstał, aby odczytać fragment proroka Izajasza, gdzie było napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana” (Łk 4, 18-19).
Te słowa Pisma Świętego w niezwykły sposób odnoszą się do Alberta Hurtado Cruchagi, kapłana Towarzystwa Jezusowego. Urodził się on w miejscowości zwanej Viña del Mar w Chile dnia 22 stycznia 1901 roku. Gdy miał cztery lata, stracił ojca. Dzięki otrzymanemu stypendium mógł uczęszczać do jezuickiego Kolegium św. Ignacego w Santiago de Chile. Tam został członkiem Kongregacji Mariańskiej i z wielkim zaangażowaniem poświęcił się trosce o ubogich, odwiedzając w każdą niedzielę po południu ich najbiedniejsze domostwa.
Po ukończeniu szkoły średniej w 1917 roku pracował po południu i wieczorami, aby utrzymać siebie i rodzinę, a równocześnie studiował prawo na Uniwersytecie Katolickim. Dnia 14 sierpnia 1923 roku rozpoczął nowicjat w Chillán w Towarzystwie Jezusowym. Dwa lata później udał się do Córdoby w Argentynie, gdzie ukończył studia humanistyczne. W 1927 roku został wysłany do Hiszpanii, aby studiować filozofię i teologię. Z powodu prześladowań jezuitów w 1931 roku został zmuszony do wyjazdu do Belgii i kontynuował studia w Lowanium. Tam dnia 24 sierpnia 1933 roku otrzymał święcenia kapłańskie, a następnie w 1935 roku uzyskał doktorat z pedagogiki i psychologii. Po odbyciu trzeciej probacji w Drongen w Belgii powrócił do Chile w styczniu 1936 roku. Od tej chwili jego pragnienie pracy dla dobra dusz obejmowało stopniowo niemal wszystkie dziedziny apostolstwa. Był nauczycielem religii w Kolegium św. Ignacego, wykładowcą pedagogiki na Katolickim Uniwersytecie w Santiago de Chile i w Papieskim Seminarium Duchownym; był badaczem i pisarzem zajmującym się wychowaniem oraz chrześcijańskim porządkiem społecznym; kierował Kongregacją Mariańską studentów, którzy angażowali się w katechizację ubogich. Prowadził ćwiczenia duchowe św. Ignacego Loyoli i kierownictwo duchowe wielu młodych ludzi, towarzysząc licznym z nich w rozeznawaniu powołania kapłańskiego, a także gorliwie poświęcał się formacji świeckich chrześcijan.
W 1941 roku wydał bardzo znaną książkę zatytułowaną po hiszpańsku: „¿Es Chile un país católico?” („Czy Chile jest krajem katolickim?”). W tym samym roku powierzono mu urząd moderatora Akcji Katolickiej młodzieży w archidiecezji Santiago de Chile, a rok później jego odpowiedzialność została rozszerzona na cały kraj.
W październiku 1944 roku zaapelował o pomoc dla ubogich mieszkańców Santiago, a szczególnie dla licznych bezdomnych dzieci wałęsających się po mieście. Rozpoczął dzieło miłosierdzia, którego celem było zapewnienie ludziom pozbawionym dachu nad głową nie tylko schronienia, lecz prawdziwego domu rodzinnego. Dzieło to otrzymało hiszpańską nazwę „El Hogar de Cristo” („Dom Chrystusa”).
Poświęciwszy swoje życie ukazywaniu miłości Chrystusa wobec ubogich, został przez Niego wezwany do siebie dnia 18 sierpnia 1951 roku.
Ponieważ z wielkim zaangażowaniem gorliwie prowadził działalność duszpasterską i charytatywną, doskonale wypełniał wolę Bożą, prowadził głębokie życie wewnętrzne i praktykował cnoty w stopniu heroicznym, już za życia i po śmierci cieszył się opinią świętości. Proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny rozpoczęto w Santiago de Chile w 1977 roku. Wszystkie wymagania prawa zostały należycie spełnione, a dnia 21 grudnia 1991 roku My sami ogłosiliśmy dekret stwierdzający heroiczność jego cnót teologalnych, kardynalnych i z nimi związanych. Następnie w latach 1992-1993 z pomyślnym wynikiem zbadano uzdrowienie uznawane za cudowne, którego kanoniczne dochodzenie zostało przeprowadzone z wielką starannością przez kurię biskupią w Santiago de Chile. Dnia 23 grudnia 1993 roku został przedłożony Nam dekret o cudzie. Ustaliliśmy więc, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się dnia 16 października następnego roku.
Dzisiaj zatem na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy świętej, ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Jeana Ballanda, arcybiskupa Reims, Carlosa Oviedo Cavady, arcybiskupa Santiago de Chile, Elíasa Yanesa Álvareza, arcybiskupa Saragossy, Ricarda Marii Carlesa Gordó, arcybiskupa Barcelony, oraz Camilla kardynała Ruiniego, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Mikołaj Roland, Albert Hurtado Cruchaga, Maria Rafols, Petra od św. Józefa Pérez Florido oraz Józefina Vannini nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie każdego roku: Mikołaja Rolanda — 27 kwietnia, Alberta Hurtado Cruchagi — 18 sierpnia, Marii Rafols — 5 listopada, Petry od św. Józefa Pérez Florido — 16 sierpnia oraz Józefiny Vannini — 16 października, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Ten wybitny błogosławiony pozostawił wspaniałe świadectwo pobożności i dobrych uczynków. Jest uznawany za jaśniejący wzór nie tylko wśród swoich rodaków, lecz także w wielu miejscach świata. Dzięki jego przykładowi wiara katolicka jest coraz szerzej głoszona i dociera do bardzo wielu ludzi, aby wszystkie narody, umocnione pomocą z wysoka, mogły obficiej korzystać ze zbawczych darów Pana i dobrodziejstw Ewangelii.
Chcemy, aby to, co niniejszym Listem postanawiamy, zachowało moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 16 października 1994 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana