Jan Paweł II
«SUB UMBRA». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ AGNIESZCE OD JEZUSA GALAND DE LANGEAC
Rzym, 20 listopada 1994 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „W upragnionym jego cieniu usiadłam (…) a sztandarem Jego nade mną jest miłość” (Pnp 2, 3-4). Z tymi słowami umiłowanej Oblubienicy doskonale współbrzmi często powtarzane przez Agnieszkę od Jezusa powiedzenie: „Kto ma Boga, posiada wszystko”, ponieważ „Bóg nieustannie nas miłuje”. Ta służebnica Ojca Przedwiecznego całe swoje życie, niezbyt długie, lecz wzbogacone codziennym postępem na drodze do Boga, całkowicie poświęciła Synowi Bożemu. (por. Ps 84, 6)
Agnieszka od Jezusa Galand urodziła się 17 listopada 1602 roku w Le Puy-en-Velay we Francji jako jedno z siedmiorga dzieci pobożnej rodziny rzemieślniczej. Gdy miała pięć lat, ojciec powierzył ją opiece znakomitego nauczyciela. Wkrótce w sercu Agnieszki rozwinęło się nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny, a dwa lata później z wielkim zapałem oddała się na służbę Matce Bożej. W wieku dziewięciu lat zaczęła codziennie odmawiać pewne modlitwy ku czci Ducha Świętego. Pobudzana miłością bliźniego spieszyła z pomocą mieszkańcom swego miasta, zwłaszcza dzieciom i ubogim.
W 1621 roku, posłuszna natchnieniom Ducha Świętego, wstąpiła do Trzeciego Zakonu Dominikańskiego, zwanego Zakonem Pokuty św. Dominika. To jednak jej nie wystarczało. Dwa lata później udała się do Langeac, aby wstąpić do nowo założonego klasztoru tego samego Zakonu. Uboga i bardzo pokornie o sobie myśląca, pragnęła zostać przyjęta do grona sióstr konwersek. Ponieważ jednak nie pozwalał jej na to stan zdrowia, musiała zrezygnować z cięższych prac fizycznych i za zgodą wszystkich została zaliczona do grona sióstr poświęcających się modlitwie liturgicznej.
Po złożeniu ślubów uroczystych pełniła urząd mistrzyni nowicjatu i przeoryszy. Z tego drugiego urzędu musiała jednak zrezygnować wskutek oszczerstw, których padła ofiarą. Idąc śladami świętej Katarzyny ze Sieny, której imię nosił klasztor w Langeac, całą swoją myślą i całym sercem trwała przy Chrystusie ukrzyżowanym. Idąc śladami świętej Katarzyny ze Sieny, której imię nosił klasztor w Langeac, całym sercem trwała przy Chrystusie Ukrzyżowanym, a w tajemnicy Eucharystii nieustannie rozważała i adorowała Jego zbawczą ofiarę. Anioł Stróż był dla niej nieustannym źródłem pociechy i rady.
Szczególnie leżało jej na sercu zbawienie grzeszników, a także większa świętość Kościoła i godne życie jego szafarzy. Od Najświętszej Maryi Panny, Matki Najwyższego i Wiecznego Kapłana, otrzymała zadanie modlitwy za pewnego młodego kapłana z Paryża, który był wówczas opatem w Pébrac. Przez trzy lata Agnieszka, podejmując liczne umartwienia i modląc się ze łzami, błagała Boga za niego, aż spotkała wybitnego kapłana Jean-Jacques’a Oliera. Oznajmiła mu powierzoną przez Boga misję zakładania seminariów we Francji zgodnie z duchem i wskazaniami świętego Soboru Trydenckiego. Wypełnił on to zadanie, zakładając Towarzystwo Kapłanów św. Sulpicjusza dla wspierania właściwej formacji duchowieństwa.
Agnieszka natomiast, niczym duchowa matka, po spełnieniu tak ważnego zadania przeczuwała, że pozostało jej już niewiele dni życia. Dnia 19 października 1634 roku spokojnie zasnęła w Panu.
Sprawę beatyfikacyjną i kanonizacyjną rozpoczęto w 1698 roku w diecezji Saint-Flour, a dekret o wprowadzeniu sprawy beatyfikacyjnej do rozpoznania przez Stolicę Apostolską został ogłoszony w 1713 roku. Dnia 19 marca 1808 roku papież Pius VII stwierdził, że siostra Agnieszka od Jezusa praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane.
Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych przedstawiono cudowne wydarzenie, które miało miejsce w Langeac w 1951 roku i zostało przypisane wstawiennictwu tej Czcigodnej Służebnicy Bożej. Cud został zatwierdzony 21 grudnia 1992 roku. Postanowiliśmy więc, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 20 listopada 1994 roku.
Dzisiaj zatem podczas uroczystej Mszy Świętej sprawowanej w Patriarchalnej Bazylice Watykańskiej ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Camillo kardynała Ruiniego, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, Jean Honoré, arcybiskupa Tours, Henri Bricarda, biskupa Le Puy-en-Velay, Alberta Houssiau, biskupa Liège, oraz Eugenio Ravignani, biskupa Vittorio Veneto, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Jacek Maria Cormier, Maria Poussepin, Agnieszka od Jezusa Galand de Langeac, Eugenia Joubert i Klaudiusz Granzotto nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku: Jacka Marii Cormier — 21 maja, Marii Poussepin — 14 października, Agnieszki od Jezusa Galand de Langeac — 19 października, Eugenii Joubert — 2 lipca, Klaudiusza Granzotto — 2 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Błogosławiona, która dokonała tak wiele dla zbawienia dusz i pozostawiła godne podziwu przykłady cnót, zasługuje nie tylko na cześć wiernych, ale także na ich naśladowanie, zwłaszcza w naszych czasach, gdy ludzie, rozproszeni niezliczonymi zajęciami i pociągani wieloma pokusami, potrzebują być wprowadzeni na właściwą drogę.
Chcemy, aby to, co zostało postanowione w niniejszym Liście Apostolskim, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 20 listopada 1994 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana