Jan Paweł II
«CHRISTUS IUVENES». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU GRIMOALDOWI OD OCZYSZCZENIA SANTAMARII
Rzym, 29 stycznia 1995 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Chrystus czeka na młodych, tak jak czekał na młodzieńca, który zadał Mu pytanie: „Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?” (Mt 19,16). Do przepięknej odpowiedzi, jakiej udzielił mu Chrystus, nawiązałem w niedawnej Encyklice Veritatis splendor, a wcześniej w Liście do młodych całego świata z 1985 roku. Młodzi w każdej sytuacji i we wszystkich regionach świata nieustannie zadają pytania Chrystusowi: spotykają Go i poszukują, aby nadal z Nim rozmawiać. Jeśli zdołają iść drogą przez Niego wskazaną, dana im będzie radość umocnienia Jego obecności w przyszłym stuleciu i w następnych, aż do wypełnienia się czasów. „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki” (Tertio millennio adveniente, 58).
To, o czym napisaliśmy w Liście Apostolskim, urzeczywistnił Czcigodny Sługa Boży Grimoaldo od Oczyszczenia (noszący w świecie imię Ferdynand Santamaria), zakonnik ze Zgromadzenia Męki Jezusa Chrystusa. Już we wczesnej młodości spotkał Chrystusa i podobnie jak pierwsi Apostołowie zapytał: „Rabbi, gdzie mieszkasz?” (J 1, 38). Przeczuwając odpowiedź: „Chodź i zobacz… pójdź za Mną” (por. J 1, 43-46), wielkodusznie odpowiedział na wezwanie Pana i w krótkim czasie przebył długą drogę doskonałości (por. Mdr 4, 13). W ten sposób przyczynił się do obecności Chrystusa w świecie i stał się wzorem dla wielu młodych ludzi, aby podążali za Boskim Mistrzem.
Urodził się w Pontecorvo dnia 4 maja 1883 roku jako syn Pietro Paolo Santamarii i Cecilii Ruscio. Następnego dnia został ochrzczony i otrzymał imię Ferdynand. Kilka miesięcy później przyjął również sakrament bierzmowania. Małżonkowie Santamaria byli gorliwymi chrześcijanami i przekazali swoim dzieciom solidne wychowanie religijne, oparte na modlitwie i sakramentach. Ferdynand przyjął Pierwszą Komunię Świętą w wieku ośmiu lat, po starannym przygotowaniu katechetycznym w parafii.
W wieku trzynastu lat odczuł powołanie do życia zakonnego i kapłańskiego, pociągnięty prostym i surowym stylem życia zakonników ze Zgromadzenia Męki Pańskiej mieszkających w klasztorze Matki Bożej Łaskawej. Dnia 15 lutego 1899 roku rozpoczął nowicjat w klasztorze Najświętszej Maryi Panny w pobliżu miejscowości Paliano w diecezji Palestrina. Dnia 5 marca tego samego roku przywdział habit zakonny i otrzymał imię Grimoaldo od Oczyszczenia.
Dnia 6 marca 1900 roku złożył śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, do których dołączył ślub szerzenia kultu Męki Chrystusa. Następnie został przeniesiony do klasztoru założonego przez św. Pawła od Krzyża w pobliżu Ceccano, gdzie pilnie studiował filozofię, a przede wszystkim gorliwie podążał drogą doskonałości duchowej. W swoim krótkim życiu zakonnym wykonywał codzienne obowiązki z pogodą ducha, podkreślał znaczenie modlitwy wspólnotowej i osobistej, często rozważał tajemnicę Męki Chrystusa i boleści Najświętszej Maryi Panny. Trudności życia wspólnotowego przyjmował z pokorą, a post i inne praktyki pokutne zachowywał z wielką równowagą ducha. W krótkim czasie wiernie urzeczywistnił ideał św. Pawła od Krzyża oparty na modlitwie, samotności i ubóstwie.
Ciężko zachorowawszy na zapalenie opon mózgowych, przyjął sakrament namaszczenia chorych z wielkim spokojem ducha i doskonałym poddaniem się woli Ojca. Dwa lata po złożeniu ślubów zakonnych pobożnie zasnął w Panu dnia 18 listopada 1902 roku, mając zaledwie dziewiętnaście lat.
Ponieważ utrzymywała się opinia świętości, jaką cieszył się Sługa Boży, w roku 1957 rozpoczęto jego sprawę kanonizacyjną. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności przewidzianych prawem dnia 14 maja 1991 roku ogłosiliśmy dekret, w którym uznaliśmy, że Grimoaldo od Oczyszczenia praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i związane z nimi. W Kurii Diecezjalnej w Avers w latach 1989-1990 przeprowadzono proces dotyczący domniemanego cudownego uzdrowienia przypisywanego wstawiennictwu Czcigodnego Sługi Bożego. Po jego zakończeniu dnia 2 lipca 1994 roku został w Naszej obecności ogłoszony dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się dnia 29 stycznia 1995 roku, w trzechsetną rocznicę urodzin św. Pawła od Krzyża, założyciela Zgromadzenia Męki Jezusa Chrystusa.
Dzisiaj więc, podczas uroczystej Mszy świętej sprawowanej w Bazylice Watykańskiej, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Sergio Obeso Rivery, arcybiskupa Jalapy, Michele kard. Giordano, arcybiskupa Neapolu, Elíasa Yanesa Álvareza, arcybiskupa Saragossy, oraz Angela Celli, biskupa Frosinone-Veroli-Ferentino, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Rafał Guízar Valencia, Modest od Jezusa i Maryi, Genowefa Torres Morales oraz Grimoaldo od Oczyszczenia Santamaria nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Rafała Guízara Valencia — 24 października, Modesta od Jezusa i Maryi — 24 lipca, Genowefy Torres Morales — 4 stycznia oraz Grimoalda od Oczyszczenia Santamarii — 18 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Pragniemy, aby to co postanowiliśmy zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 29 stycznia 1995 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana