Jan Paweł II
«DIVINUM PRAECEPTUM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU AUGUSTYNOWI ROSCELLEMU, ZAŁOŻYCIELOWI SIÓSTR NIEPOKALANEGO POCZĘCIA
Rzym, 07 maja 1995 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – Boskie przykazanie: „Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” w szczególny sposób zobowiązuje kapłanów, „którzy przez przyjęcie święceń zostają w nowy sposób poświęceni Bogu, stając się żywymi narzędziami Chrystusa, Wiecznego Kapłana” (Sobór Watykański II, Dekret Presbyterorum Ordinis, 12). Szczególną gorliwością w zachowywaniu tego przykazania odznaczał się ksiądz Augustyn Roscelli, który pozostawił wzór świętego kapłana i założyciela.
Urodził się w miejscowości Bargone di Casarza Ligure (w prowincji Genua) dnia 27 lipca 1818 roku i tego samego dnia został ochrzczony. Dzięki wyjątkowym zdolnościom oraz łagodnemu usposobieniu został przez ubogich rodziców powierzony opiece proboszcza, aby pobierał u niego podstawy wykształcenia. W maju 1835 roku, podczas misji ludowych prowadzonych przez archiprezbitera z Chiavari, Antonio Marii Gianellego, Augustyn wyraźnie rozpoznał swoje powołanie do kapłaństwa i udał się do Genui, aby rozpocząć studia. Wytrwale dążąc do wyznaczonego celu i nie ulegając politycznym prądom swojej epoki, dnia 19 września 1846 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kardynała Placido Marii Tadiniego. W licznych obowiązkach swojej posługi zawsze wyróżniał się skromnością i duchem człowieka żyjącego nieustannie w obecności Bożej. Ksiądz Augustyn został najpierw skierowany do licznej parafii św. Marcina w Albaro, gdzie w duchu Chrystusa Dobrego Pasterza rozpoczął pokorną służbę, gorliwie oddając się dziełu uświęcenia wiernych przez sprawowanie sakramentów, przykład życia, miłość i troskę o wzrost Mistycznego Ciała Chrystusa. Od pierwszych lat apostolatu i przez całe późniejsze życie szczególnie zasłynął jako spowiednik, współpracownik dzieła zwanego „Artigianelli”, niosący pociechę i miłosierdzie Chrystusa więźniom osadzonym w więzieniu św. Andrzeja oraz kapelan prowincjonalnego przytułku dla podrzutków. Kierując się pragnieniem niesienia pomocy licznym młodym kobietom potrzebującym opieki moralnej, a otrzymawszy wiele zachęt, zwłaszcza od papieża Piusa IX, urzeczywistnił swoje zamierzenie dnia 15 października 1876 roku, gdy wręczył habit zakonny pierwszym córkom duchowym, które nazwał Siostrami Niepokalanego Poczęcia. Wskazał im drogę świętości, naznaczoną jego własnymi wyjątkowymi cnotami, stanowiącymi wzór życia konsekrowanego. Dzieło to, po początkowych trudnościach, umocniło się i rozszerzyło poza Genuę oraz poza granice Włoch, gdzie Siostry Niepokalanego Poczęcia pełnią swoją działalność wychowawczą i charytatywną. Pokora była szczególną cechą jego duchowości, a nieustanna modlitwa najbardziej charakterystycznym i niezmiennym rysem całego jego życia. Święcie zakończył życie w Genui dnia 7 maja 1902 roku.
Sława świętości, którą cieszył się za życia, trwała również po jego śmierci. Dlatego arcybiskup Genui rozpoczął w 1931 roku proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny. Opinię o świętości potwierdziliśmy dnia 11 września 1980 roku przez ogłoszenie dekretu o wprowadzeniu sprawy beatyfikacyjnej do rozpoznania przez Stolicę Apostolską, po którym nastąpił dekret o heroiczności cnót z dnia 21 grudnia 1989 roku. Tymczasem w Genui w 1975 roku dokonało się cudowne uzdrowienie przypisywane wstawiennictwu księdza Augustyna Roscellego. W 1993 roku przeprowadzono w tej sprawie kanoniczne dochodzenie, po którym, w wyniku zwyczajowych badań medycznych i teologicznych, w Naszej obecności został ogłoszony dekret o cudzie dnia 15 grudnia 1994 roku. Dlatego postanowiliśmy, aby uroczystość beatyfikacyjna odbyła się dnia 7 maja następnego roku, to jest 1995.
Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy świętej, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Giovanniego Kard. Canestri, emerytowanego arcybiskupa Genui i administratora apostolskiego tejże archidiecezji, José Vicente Henríqueza Anduezy, biskupa Maracay, Fransa Wiertza, biskupa Roermond, Bruno Tommasiego, arcybiskupa Lukki, oraz Giovanniego Saldarini, arcybiskupa Turynu, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Augustyn Roscelli, Maria od św. Józefa Alvarado Cardozo, Maria Helena Stollenwerk, Maria Dominika Brun Barbantini i Józefina Gabriela Bonino nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie każdego roku: Augustyna Roscellego — 7 maja, Marii od św. Józefa Alvarado Cardozo — 2 kwietnia, Marii Heleny Stollenwerk — 28 listopada, Marii Dominiki Brun Barbantini — 22 maja oraz Józefiny Gabrieli Bonino — 8 lutego, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Chcemy, aby to co niniejszym Listem postanawiamy, zachowało moc i ważność na zawsze, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 7 maja 1995 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana