Jan Paweł II
«IUSTUS UT». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU NIMATULLAHOWI
AL-HARDINIEMU YOUSSEFOWI KASSABOWI
Rzym, 10 maja 1998 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie” (Ps 91, 13).
Życie Czcigodnego Sługi Bożego Nimatullaha Al-Hardiniego Youssefa Kassaba było odpowiedzią na pieśń psalmisty: zakwitł bowiem jak palma i wyrósł jak cedr Libanu. Dzięki surowej ascezie, modlitwie i pełnej miłosierdzia trosce o braci stał się wzorem życia chrześcijańskiego i monastycznego dla Kościoła maronickiego oraz dla wszystkich uczniów Chrystusa. Urodził się w 1808 roku w miejscowości Hardin w północnym Libanie. Jego rodzice, Georges Kassab i Maria Raad, odznaczali się głęboką wiarą i gorliwym przywiązaniem do Kościoła oraz starannie wychowali go po ludzku i po chrześcijańsku. Gdy rozpoznał swoje powołanie, w wieku dwudziestu lat wstąpił jako nowicjusz do klasztoru św. Antoniego Zakonu Libańskich Maronitów w Qozhaya i od razu wyróżnił się niezwykłą cnotą. Poświęcał się lekturze, pracy fizycznej, a przede wszystkim modlitwie ustnej i myślnej oraz nawiedzaniu Najświętszego Sakramentu. W 1830 roku złożył śluby wieczyste i rozpoczął w klasztorze Kfifan przygotowanie do kapłaństwa. Studiował tam filozofię i teologię, wyróżniając się umiłowaniem życia zakonnego i kontemplacji. W 1833 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Pełnił następnie różne urzędy w swoim zakonie, między innymi nauczyciela, wychowawcy kleryków oraz profesora teologii moralnej. Był również mistrzem i wzorem świętości dla św. Charbela Makhloufa, swego ucznia, którego Nasz Poprzednik Paweł VI zaliczył w poczet świętych. Był człowiekiem modlitwy; całe jego życie było nieustanną, gorącą, radosną i owocną modlitwą, a swoich współbraci zachęcał do całkowitego oddania się naśladowaniu Chrystusa. Był dobry i cierpliwy, dając świadectwo wielkiej łagodności i pokory. Na wzór Ojców Kościołów Wschodnich otaczał szczególną czcią Najświętszą Maryję Pannę, zwłaszcza pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia. W sposób wzorowy zachowywał śluby zakonne, wytrwale ćwiczył się w pokorze, pracował wraz z innymi mnichami przy uprawie ziemi i wykonywał różne prace ręczne, między innymi oprawiał książki i rękopisy. Uciekał od świata i umiłował życie ukryte, chociaż ze względu na jego wybitne cnoty i szacunek, jakim cieszył się wśród mnichów i wiernych, nie było to całkowicie możliwe. Bogaty w zasługi zasnął w Panu 14 grudnia 1858 roku. Opinia świętości i pamięć o otrzymanych za jego przyczyną łaskach nie ustały po jego śmierci, lecz z biegiem czasu coraz bardziej się rozszerzały. Mimo to sprawę beatyfikacyjną i kanonizacyjną rozpoczęto dopiero w 1926 roku przy Kurii Patriarchatu Maronickiego Antiochii. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności wymaganych przez prawo 7 września 1989 roku ogłosiliśmy, że Sługa Boży praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane. Następnie 7 lipca 1997 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret o cudzie przypisywanym jego wstawiennictwu. Postanowiliśmy więc, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 10 maja 1998 roku. Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Antonio Maríi kardynała Rouco Vareli, arcybiskupa Madrytu, Nasrallaha Boutrosa kardynała Sfeira, patriarchy Antiochii Maronitów oraz Francisco José Péreza y Fernández-Golfína, biskupa Getafe, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Ricie od Matki Bożej Bolesnej Pujalte Sánchez i Franciszce od Serca Jezusowego Aldea Araujo, Marii Gabrieli Hinojosie i Towarzyszkom, Marii Sagrario od św. Alojzego Gonzagi Elvirze Moragas Cantarero, Nimatullahowi Al-Hardiniemu Youssefowi Kassabowi oraz Marii Maravillas od Jezusa Pidal y Chico de Guzmán przysługiwał tytuł błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto w dniu narodzin dla nieba, każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo: Rity od Matki Bożej Bolesnej Pujalte Sánchez i Franciszki od Serca Jezusowego Aldea Araujo dnia 20 lipca, Marii Gabrieli Hinojosy i Towarzyszek dnia 18 listopada, Marii Sagrario od św. Alojzego Gonzagi Elviry Moragas Cantarero dnia 16 sierpnia, Nimatullaha Al-Hardiniego Youssefa Kassaba dnia 14 grudnia oraz Marii Maravillas od Jezusa Pidal y Chico de Guzmán dnia 11 grudnia. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało ustanowione niniejszym Listem Apostolskim, zachowało teraz i w przyszłości swoją moc i ważność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 10 maja 1998 roku, w dwudziestym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana