Jan Paweł II
«MAIOREM HAC». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCHCZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII SAGRARIO
OD ŚW. ALOJZEGO GONZAGI
Rzym, 10 maja 1998 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13).
Czcigodna Służebnica Boża Maria Sagrario od św. Alojzego Gonzagi, nosząca w świecie imię Elvira Moragas Cantarero, całkowicie podporządkowała swoje życie temu nakazowi Jezusa, oddając je dla Niego i dla bliźnich aż do ofiary z samej siebie. Urodziła się 8 stycznia 1881 roku w miejscowości Lillo w prowincji Toledo. Jej rodzicami byli Ricardo Moragas Ucelay, aptekarz oraz Isabel Cantarero Vargas. W rodzinie, która była prawdziwym „Kościołem domowym”, otrzymała solidne wychowanie oparte na wartościach ludzkich i chrześcijańskich. Eucharystia oraz nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny stanowiły centrum jej życia. W 1905 roku w Madrycie, dokąd przeniosła się jej rodzina, ukończyła studia farmaceutyczne. Przez kilka lat wykonywała ten zawód w duchu chrześcijańskiej miłości i służby, zwłaszcza wobec ubogich. Pragnęła jednak całkowicie poświęcić się Bogu w Zakonie Karmelitanek Bosych. Dlatego w 1915 roku wstąpiła do klasztoru św. Anny i św. Józefa w Madrycie, gdzie w 1920 roku złożyła śluby wieczyste. Pełniła następnie różne obowiązki, między innymi przeoryszy i mistrzyni nowicjatu, ukazując doskonały przykład karmelitańskiego życia w posłuszeństwie i służbie. Jako oblubienica Chrystusa Ukrzyżowanego pragnęła uczestniczyć w Jego losie. Gdy wybuchła wojna domowa (1936–1939) i rozpoczęły się prześladowania Kościoła oraz jego wiernych, Służebnica Boża, będąca wówczas przeoryszą, z matczyną troską i miłością poświęciła się ochronie swoich sióstr. Dnia 14 sierpnia 1936 roku została aresztowana i osadzona w więzieniu, gdzie przetrzymywano również niektóre siostry z jej wspólnoty. Zachowywała się z niezwykłą stanowczością i spokojem. Klęcząc, modliła się i przygotowywała na śmierć, podczas gdy prześladowcy bluźnili przeciw Najświętszej Maryi Pannie. O świcie 15 sierpnia 1936 roku została rozstrzelana w miejscu zwanym Pradera de San Isidro pod Madrytem, pozostając wierna swojemu powołaniu aż do końca. Jej świadectwo zostało uznane za prawdziwe męczeństwo, a przekonanie to z biegiem lat coraz bardziej się umacniało. Dlatego arcybiskup Madrytu rozpoczął w 1962 roku sprawę beatyfikacyjną, czyli sprawę o uznanie męczeństwa. Dnia 8 kwietnia 1997 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret o męczeństwie. Postanowiliśmy zatem, aby uroczystość beatyfikacji odbyła się w Rzymie, na placu św. Piotra, 10 maja 1998 roku.
Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Antonio Maríi kardynała Rouco Vareli, arcybiskupa Madrytu, Nasrallaha Boutrosa kardynała Sfeira, patriarchy Antiochii Maronitów oraz Francisco José Péreza y Fernández-Golfína, biskupa Getafe, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Ricie od Matki Bożej Bolesnej Pujalte Sánchez i Franciszce od Serca Jezusowego Aldea Araujo, Marii Gabrieli Hinojosie i Towarzyszkom, Marii Sagrario od św. Alojzego Gonzagi Elvirze Moragas Cantarero, Nimatullahowi Al-Hardiniemu Youssefowi Kassabowi oraz Marii Maravillas od Jezusa Pidal y Chico de Guzmán przysługiwał tytuł błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto w dniu narodzin dla nieba, każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo: Rity od Matki Bożej Bolesnej Pujalte Sánchez i Franciszki od Serca Jezusowego Aldea Araujo dnia 20 lipca, Marii Gabrieli Hinojosy i Towarzyszek dnia 18 listopada, Marii Sagrario od św. Alojzego Gonzagi Elviry Moragas Cantarero dnia 16 sierpnia, Nimatullaha Al-Hardiniego Youssefa Kassaba dnia 14 grudnia oraz Marii Maravillas od Jezusa Pidal y Chico de Guzmán dnia 11 grudnia. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało zapisane w niniejszym Liście Apostolskim, zachowało teraz i w przyszłości swoją moc i ważność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 10 maja 1998 roku, w dwudziestym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana